Annarvika nr. 4 er byrjuð...

...og þegar hún er búin eru 10 vikur eftir af önninni... púff vona að þetta verði fljótt að líða, ég get sko ekki beðið eftir jólafríi og að komast heim á Íslandið fagra.

Helgin var ágæt, Íslendingapartý á laugardagskvöldið með æðislegum mat og sósan A la mamma hennar Aldísar sem ég gerði vakti mikla lukku. Í gær fórum ég, Gunna og Hrafnhildur til Frekrikstad til að syngja í messu með Ískórnum. Þetta var reyndar sunnudagaskólamessa þannig að við þurftum að rifja upp gamla slagara, t.d. Jesús er besti vinur barnanna og Daginn í dag. Við nafna mín stóðum okkur með stakri prýði í að kenna restinni af kórnum söngvana enda yngstar og þar með styst síðan við vorum í sunnudagaskólanum. Sigga mundi meira að segja hreyfingarnar og allt, ótrúlega dugleg stelpan.

Eftir messuna skelltum við okkur til Svíþjóðar í smá verslunarleiðangur þar sem við vorum staddar rétt við landamærin. Ekkert mikið verslað svosum nema smá í matinn, ég gat endurnýjað birgðirnar af sænskum brauðosti sem var mjög gott þar sem norskur brauðostur er alveg rosalega vondur (og ég er ekki sú eina sem finnst það þannig að þetta er ekki bara gikksháttur í mér). Fórum líka í sænska nammiverslun en það er nú upplifun útaf fyrir sig þar sem þessar búðir eru gríðarstórar og alveg ótrúlega mikið nammi til í þeim. Reyndar svolítið sniðugt að hafa nammibúðirnar svona stórar, ég hef tvisvar farið inn í svona risabúðir og í bæði skiptin varð ég svo ringluð af öllu úrvalinu að ég snérist í eintóma hringi, gat engan veginn valið hvað mig langaði mest í og fór út aftur án þess að kaupa mér neitt. Annars er ég komin í átak, ætla ekki að éta neitt nammi þangað til ég fæ íslenskt nammi frá elskulegri fjölskyldu minni um miðjan október. Æ hvað ég hlakka til! Við Hrafnhildur fórum í heillangan göngutúr inn í skóg í dag, 1,5 klst, rosaduglegar!

Skólinn er ágætur alveg en ég hlakka samt til þegar hann verður búinn. Vona bara að þetta gangi allt vel. Í október er þriggja vikna skemmtidagskrá í skólanum sem nefnist UKA. Þetta er eitthvert ægilegt menningarapparat og verða allskyns listaviðburðir, tónleikar, leikrit og fleira, og að sjálfsögðu fylgir með þriggja vikna stanslaust djamm. Ég er að hugsa um að vinna smá sjálfboðavinnu á þessu en ef maður vinnur 4 sinnum 8 tíma vaktir fær maður 50% afslátt af öllum viðburðum og, það sem er mikilvægast, afslátt af bjórnum sem verður seldur á skólabarnum! Á samt dálítið erfitt með að ákveða mig hvort ég á að eyða tíma í þetta frekar en lærdóminn en held ég myndi nú kannski ekkert læra neitt meira þó ég sleppti þessu... jæja, get hugsað þetta til morguns allavega, er að fara að hitta einhverja stelpu útaf þessu þá.

Bless

Ég elska ABBA!!!

Góðar leiðbeiningar

Þeir sem þekkja mig nokkuð náið hafa í gegnum tíðina oft rekið sig á að ég hef óútskýrða þörf fyrir að lesa afskaplega nákvæmlega leiðbeiningabæklinga sem koma með ýmsum vörum sem ég hef keypt. Þessir aðilar hefðu eflaust glott í kampinn hefðu þeir séð mig í kvöld þegar ég var að rýna í leiðbeiningabæklinginn með skaftpottinum sem ég keypti í Ikea um daginn! Stundum bara skil ég ekki sjálfa mig...

Í fyrramálið stundvíslega kl. 7 byrja ég að vinna í skólahesthúsinu, annað kvöld fæ ég loksins að sjá Beðmálamyndina með Hrafnhildi og Gunnu, á fimmtudaginn er kóræfing, á föstudaginn bíó með vinkonum, á laugardaginn er Íslendingapartý, á sunnudaginn er ég að fara að syngja í messu í Frederikstad og á sunnudagskvöldið er dans. Þannig að það er nóg að gera næstu daga sem er afskaplega gott og gaman. Spurning svo hvar ég kem skólanum inn í skipulagið.

Ég er reyndar í þokkalegum málum með blessaðan skólann í augnablikinu, á bara eftir að lesa 1 kafla í alþjóðlegu og 2 kafla í rekstrarhagfræðinni í þessari viku og er enga stund að því þegar ég kem mér í það. Hins vegar á ég eftir alveg heila 3,4 kafla í tölfræðinni sem er helvítis bras því ég er alveg ferlega lengi að lesa hana sem stafar af því að þessir kaflar eru alveg hryllilega leiðinlegir, endalausar stærfræðiformúlur til að sanna eina skitna tölfræðiaðferð. Það sem var verið að kenna í dag skildi ég reyndar frá því á Hvanneyri (þó mér fyndist ég ekki hafa lært neitt í tölfræðinni þar) og er því ekkert voðalega stressuð í augnablikinu. Skil bara ekki hvers vegna maður þarf að lesa svona sönnunarformúlur þegar kennarinn er búinn að gefa það út að við verðum ekki spurð út í það á prófi! Asnalegt...

Það var rosalega gaman um helgina á salsanámskeiðinu, fæturnir og sérstaklega veiki fóturinn voru alveg búnir eftir það en þeir hafa gott af því þessar elskur. Ég verð svoleiðis í syngjandi sveiflu þegar ég kem heim!

Góða nótt

Aftur komin helgi...

...og er það nú heldur betur gott þar sem það bendir til þess að tíminn líði og ég komist einhvern tíma heim aftur. Andlega heilsan er svona upp og ofan en lagast nú vonandi þegar líður á. Ég tel sjálfri mér trú um að þetta verði allt miklu betra þegar október er byrjaður því þá eru bara 2,5 mánuðir í jólafrí og þá verð ég vonandi búin að læra meiri norsku og svona.

Líkamlega heilsan er ekki búin að vera mjög góð heldur þessa vikuna því ég asnaðist til að fara að stunda líkamsrækt. Fór út að skokka á þriðjudag og tognaði einhverra hluta vegna á utanverðum fætinum og leiðir það upp í ökkla, ekki mjög gott. Mér er ennþá illt sem er ennþá verra. Fór í Ikea á fimmtudaginn með nöfnu minni og það er sko ekki besti staðurinn til að vera á þegar maður er haltur!
Svo lá leiðin á söngæfingu eftir búðarferðina og gekk hún alveg ágætlega bara. Ég var ein héðan úr Ási þar sem Gunna er að flækjast í Póllandi þessa dagana. Þar sem ég er óttaleg gunga leist mér ekkert á að labba ein frá kóræfingunni niður á lestarstöð þar sem það er gríðarlegur fjöldi af umrenningum sem heldur sig fyrir utan lestarstöðina, og náttúrulega komið dimmt fimmtudagskvöld þegar æfingum er lokið. Ég fékk því að verða samferða einum kórfélaga sem heitir Kjell og er norskur. Hann sagði mér allskonar hryllingssögur af Osló á leiðinni, t.d. er ein gata í borginni sem er undirlögð fíkniefnasölu. Ef maður slysast inn á þá götu og neitar að kaupa fíkniefni af sölumönnunum er maður bara barinn til hlýðni! Og í Osló eru meiri fíkniefnaviðskipti en í Amsterdam! Það eru víst ógurlega margir heróínfíklar í Osló. Jahjarna þetta er sko alltof hættulegt fyrir íslenska sveitastúlku og langar mig bara ekkert að fara á djammið í Osló eftir þessar sögur. Hins vegar sýndi hann mér reyndar líka bar sem fína og fræga fólkið heldur víst voða lega mikið til á og verð ég nú eiginlega að láta einhvern tíma sjá mig þar!

Nú um helgina er námskeið í Swing-dansi hjá Swingklúbbnum Snurrebass. Það var frá 12-15 í dag og er svo aftur á sama tíma á morgun. Þetta var alveg ógurlega gaman, alveg rosalega skemmtilegur og hress dans með miklum snúningum og sveiflum. Hann er líka alveg sjúklega erfiður og voru þátttakendur orðnir frekar sveittir þegar námskeiðinu lauk. Ég er bara strax farin að hlakka til að dansa meira á morgun!

En ég þarf víst að fara að lesa núna í þessum stóru skruddum mínum, púff.
Hafið það gott

Æ þetta er erfitt...

...að vera svona langt í burtu frá öllu og öllum! Mér finnst eins og jólafríið eigi aldrei eftir að koma, finnst ég ekkert skilja í skólanum og almennt allt vera erfitt bara. Er ógurlega þunglynd og heimsjúk afskaplega reglulega þessa dagana. Þessi tilfinning er reyndar ekki alltaf sem betur fer en leiðinlega oft þannig að ef einhver lumar á góðu ráði til að komast út úr svona finnsterfittoghugsaþessvegnaerfiðarhugsanirogfinnstþessvegnaerfitt vítahring væri það afskaplega vel þegið! Það er sagt að það taki um 2-3 mánuði að aðlagast svona algjörlega nýju umhverfi og vona ég svo sannarlega að það taki ekki lengri tíma því ég er búin að vera hér í mánuð og finnst að þetta mætti nú alveg vera farið að minnka! Er óttalegur heimaalningur, veit það. Og ég veit alveg að ég er heppin að fá tækifæri til að fara erlendis að læra og veit líka alveg að það eru ótrúlega margir sem hafa það miklu verra en ég í heiminum þannig að þið getið bara alveg sleppt því að koma með svoleiðis komment.

Nóg komið af þunglyndisrausi í bili, kemur eflaust meira síðar lesendum til mikillar ánægju.
Um helgina var ég á salsa-námskeiði og var það sosum alveg ágætt nema hvað það hefði kannski mátt kenna okkur aðeins fjölbreyttari og flóknari spor. Hins vegar eru danshæfileikar fólks náttúrulega misjafnlega þróaðir og það þarf að taka tillit til allra. Ég hef komist að þeirri niðurstöðu að strákar í Noregi séu almennt lélegir að dansa. Styrkir mig enn frekar í þeirri ákvörðun minni að ná mér ekki í mann hér úti. Það voru reyndar 2 strákar sem dönsuðu alveg ágætlega en þeir eru báðir svo litlir að það var alveg á mörkunum að þeir gætu snúið mér undir hendi. Minnti mig á danskennsluna á tímabili í grunnskóla þegar ég var orðin stærri en flestir strákarnir og þar af leiðandi ekki margir af þeim sem gátu snúið mér eða dregið mig í gegnum klofið í tjúttinu. Er reyndar dálítið þannig ennþá en meira af því að ég hafi þyngst frekar en stækkað svo ógurlega síðan grunnskóla sleppti... Um næstu helgi verður námskeið í swing-dansi og vona ég að strákarnir standi sig betur þá.

Ég er búin að kaupa mér kort í íþróttamiðstöðina hér og stefni ótrauð á að verða orðin mössuð í drasl um jólin. Allavega er gott að geta komist í svona aðstöðu þegar það er leiðinlegt veður úti, en það er búið að vera frekar kalt hér um helgina. Ekki hefur álit mitt á trjám batnað síðan ég kom hingað út og er ég algjörlega mótfallin því að Íslandið mitt fagra verði undirlagt slíku illgresi. Það er sko bara bull að sé plantað niður nógu mörgum trjám verði alltaf gott veður á Íslandi þá loksins þau verða stór. Það eina sem trén gera er að skyggja á sólina þannig að vindurinn verður ennþá kaldari en ella og það er búinn að vera alveg ágætis vindur hér undanfarna daga. Jújú, tré eru ágæt þar sem við á en þau eiga svo sannarlega ekki við í víðáttum Íslands að mínu mati. Þau geta bara verið inni í görðum fólks eða í útlöndum og haldið sig þar!

Í lokin vil ég færa fjölskyldu Egils frænda míns dýralæknis samúð mína, en hann var jarðaður í gær. Egill var mikill höfðingi, alltaf jákvæður og hress þegar ég hitti hann, og mun ég alltaf minnast hans með gleði og vera þakklát fyrir að hafa þekkt hann.

Sæl að sinni

Svei mér þá...

...ef það er ekki liðið langt á réttarhelgina og ég er ekki dauð enn, enda þýðir ekkert að æðrast núna því ég er hvort eð er búin að missa af réttunum. Frétti  að hún Strympa mín hefði mætt í réttum (þó hún hafi alls ekki verið sett á heiðina) og heimtað nammi. Mikið var ég ánægð að hafa kennt henni svona vel í vor,  hún leggur á sig langar leiðir bara til að sníkja nammi, alveg eins og eigandinn! Á eftir að fá fleiri fréttir vonandi, t.d. hvort hún Sigurborg Lárusdóttir hafi skilað sér, sem ég ætla rétt að vona þar sem mamma hennar er kviðrifin og ég ætla að setja Boggu litlu á í staðinn. Ég geri reyndar ekki ráð fyrir öðru en að hún sé lífsseig fyrst ég nefndi hana þessu heiðursnafni í höfuðið á henni Boggu bumbu og því hlýtur hún bara að hafa skilað sér!

Þessi vika er búin að vera mjög erfið, ekki aðeins var ég að byrja í nýjum fögum heldur var þetta einmitt gangna- og réttarvikan heima, og var gríðarerfitt alveg að geta ekki verið með í því. Við eigum reyndar góða að þannig að það var nægur mannskapur til að draga skjáturnar okkar en þar sem ég tel sjálfri mér trú um að ég sé ómissandi held ég að sjálfsögðu  að ekki hafi verið nokkur mynd á réttarstörfum þetta árið. Allavega var heimþráin mig gersamleg lifandi að drepa og þjáist ég ennþá töluvert þó ég sé heldur farin að hallast að því að ég hafi þetta af.

Í dag var réttardagurinn og ákvað ég að honum væri best varið í að drekka bjór hjá Ragnari frænda þar til algleymi væri náð og horfa á kvikmyndir með kynþokkafullum mönnum í aðalhlutverki. Ástæðan fyrir að ég fékk að horfa á slíkar myndir var sú að myndir þessar voru stríðsmyndir þannig að við frændsystkin fengum bæði eitthvað fyrir okkar snúð. Ég fékk að horfa á fallega menn og Ragnar fékk að horfa á menn í stríði. Afskaplega gott alveg.

Ég er búin að fara í tíma í öllum kúrsunum mínum og líst alveg bærilega á. Í augnablikinu líst mér best á alþjóðlegu hagfræðina, virkar mjög áhugaverður kúrs og svo er kennarinn afar áhugasamur og fullur af innblæstri sem hrífur mann með sér, og það er mjög gott. Ég er líka búin að finna mér „lærufélaga“ í þeim kúrsi og það er voða gott líka. Hann Jason ástralski er semsagt með mér í þessum kúrsi og var ég ekki sein á mér að pína hann til að vinna heimaverkefnin með mér.

Í dag var fyrsti tíminn í eina norska kúrsinum sem ég er í og taldi ég að ég stæði mig afskaplega vel í að skilja kennarann þangað til í lokin á tímanum þegar ég þurfti að spyrja kennarann að dálitlu og komst þá að því að ég hafði ekki einu sinni náð nafninu á honum réttu! OMG! Þetta reddast vonandi...

Í byggingunni sem ég er mest í tímum í núna er uppstoppaður elgur til sýnis og djísus kræst hvað þetta eru stór kvikindi! Ég er alveg hætt að vera hissa á fréttum þar sem ökumenn eru hræddir við elgi á fengitímanum, held maður geti ekkert endilega hóað þessum kvikindum í burtu þegar manni sýnist svo! Það er víst einhvers staðar uppstoppað sauðnaut til sýnis líka en ég á eftir að finna það. Hendi inn myndum þegar ég er búin að finna þetta allt. Og jú Maríanna ég veit um alveg heilan einn sem hefur lifað þetta nám af, vona svo bara það besta fyrir mína eigins hönd, vil helst komast heim aftur svona nokkurn veginn heil á geði :)

En allavegana... hugsið fallega til litlu heimsjúku sveitastelpunnar og verið nú dugleg að kommenta!

Har det bra

September, loksins, bara 16 vikur í jólafrí

Ég er búin með stærðfræðina og náði henni sem er er bara alveg dásamlegt. Við taka áfangar sem eru líka uppfullir af stærðfræði en vonandi er einhverju skemmtilegu blandað inn í hana til að gera hana skiljanlegri, eða allavega til að sýna fram á að það sé einhver tilgangur með henni.

Áfangarnir sem við taka eru alþjóðleg hagfræði, rekstrarhagfræði og hagmælingar. Virðist algjörlega óskiljanlegt svona við fyrstu sýn og er ég algerlega að drepast úr stressi yfir því hvað ég sé eiginlega búin að koma mér út í. Býst við að ég þurfi í vetur að lesa skólabækurnar en ekki bara glósurnar... svona u.þ.b. í fyrsta skipti á minni 20 ára skólagöngu. Vona að þetta reddist – Hakuna matata! Er búin að fara í 1 tíma í hagmælingum og þar kannast ég við 2 norskar stúlkur sem heita Marta og Signa, þær eiga eflaust eftir að þurfa að hjálpa mér alveg helling í vetur greyin.

Gerði ekki mikið sosum um helgina, man eiginlega ekki eftir neinu bara öðru en að hringja heim eins og venjulega og væla yfir heimþrá, á milli þess sem ég var að reyna að redda gangnamanni í Stóruhlíð. Ef einhvern langar þangað er ennþá pláss laust!

Hrafnhildur kom á laugardaginn og var voða gott að fá hana hingað, enda eru hún og Ragnar heiðurshjónaleysi hin mestu. Á sunnudaginn vorum við boðin í skúffuköku til Lydíu sem var afskaplega góð. Við Ragnar fórum reyndar ein þangað þar sem Hrafnhildur var veik. Við kaffiborðið voru afskaplega heimspekilegar og háalvarlegar umræður og hafa líklega einhverjir stjórnmálamenn heima fengið hiksta á meðan á þeim stóð. Þegar kaffinu var lokið fór ég að heilsa upp á Hrafnhildi og var boðið upp á kvöldmat hjá þeim. Slapp semsagt vel frá eldamennskunni þann daginn. Hrafnhildur fór svo til Tansaníu í nótt og kemur aftur eftir tæpar 2 vikur.

Í dag fórum ég og Ragnar til Svíþjóðar þar sem hann er að veikjast og langaði í eitthvað gott til að eiga í veikindunum... að sjálfsögðu keypti ég mér eitthvað gott í leiðinni...Fann loksins búð sem selur snuff en ekki bara snus...gott gott...snus er ógeðslegt...Sá líka sjúklega flotta útskorna veiðihnífa með skafti úr elgshorni, vá hvað mig langar í svoleiðis! Veit einhver hvað það má flytja stóra hnífa til landsins?

Jæja, best að fara að reyna að lesa eitthvað í þessum skruddum sem ég var að kaupa mér í dag og kostuðu alltof marga peninga.

Hafið það gott

Gott kvöld

Ég er búin að hafa það alveg þokkalegt síðustu vikuna. Lífið batnaði töluvert í dag þar sem ég var að ljúka síðasta tíma í blessaðri stærðfræðinni. Í næstu viku hefjast svo aðrir kúrsar sem verða vonandi meira spennandi en áfanginn sem nú er að ljúka.

Á mánudagskvöld fór ég í matarboð til Friederike  þar sem 2 vinkonur hennar voru í heimsókn frá Þýskalandi og hana langaði að sýna þeim alla skrýtnu útlendingana sem hún er búin að kynnast. Þetta var afskaplega skemmtilegt matarboð og maturinn alveg ágætur, svipaður íslenskri kjötsúpu nema reyndar án kjöts þar sem þessum stúlkum finnst ekkert gott að hafa kjöt í kjötsúpunni...eins og ég segi skrýtnir þessir útlendingar...

Á miðvikudagskvöldið fór ég svo aftur til Friederike í fyrirpartý áður en við fórum á skólabarinn. Þar hitti ég einn útlendinginn enn, ástralskan strák sem heitir Jason að mig minnir. Hann var búinn að heyra af skrýtna Íslendingnum sem hafði aldrei heyrt í þrumu...frábært alveg... En þetta var ljómandi skemmtilegt og ég komst að því að mér finnst Jagermeister alveg ágætis drykkur.

Á fimmtudagskvöldið fórum við Gunna á fyrstu kóræfinguna hjá Íslendingakórnum í Osló og leist bara frekar vel á okkur. Skemmtileg lög og skemmtilegur félagsskapur. Þannig að við ætlum að halda áfram að mæta. Við vorum svo heppnar að fá far til Osló, með strák sem er í stærðfræði með mér og heitir Olav. Voðalega indæll alveg, finnst ógurlega sniðugt held ég að þekkja Íslending. Systir hans á líka íslenska hesta. Ég gat hjálpað honum með stærðfræðina í staðinn. Já takið eftir ÉG var að hjálpa einhverjum en ekki að fá hjálp eins og venjulega. Enda varð ég að skilja það sem var í gangi í stærðfræðinni á fimmudaginn þar sem hvorki Friederike né Dewi mættu...

Fyrir æfinguna skruppum við á kaffihús með henni Hrafnhildi Brynjars sem ég þekki frá Króknum eins og Gunnu. Þannig að þetta var svona hálfgerð innrás fyrrverandi FNV-kórfélaga. Mjög gaman. Fyndið hvað heimurinn er lítill.Hún er semsagt nýflutt til Noregs frá Danmörku og ætlar að vera í kórnum í vetur.

Í dag fór ég svo með Ragnari, Lydíu og krökkunum hennar Lydíu á Loppumarkað sem er svona flóamarkaður. Ýmislegt sniðugt hægt að versla þar, t.d. verslaði Ragnar sér sjónvarp fyrir 150 kall og Lydía keypti frystikistu fyrir 50 kall. Ég keypti mér hins vegar uppskriftabók fyrir 10 kall og verð því líklega farin að elda eins og Nigella innan skamms... kannski ekki samt, en þetta er allavega viðleitni! Keypti líka fullt af öðru drasli en nenni ekki að telja það upp, það kostaði nánast ekki neitt, ótrúlega skemmtilegt

Nóg að sinni

Nú er ég búin að kynnast brenninetlum...

...og ég og þær erum ekki vinir.

Fimmtudagurinn var kanó-dagur og við Dewi og Friederike ákváðum að skella okkur í það. Við hjóluðum niður að Ås-vatni og gekk það sæmilega þar sem megnið af leiðinni er niður í móti, fyrir utan það að hjólið hennar Friederike var bilað þannig að við fórum bara rólega. Við vorum ekki alveg vissar um hvert við ættum að fara en komumst loksins á réttan stað. Fundum okkur góðan stað til að leggja  hjólunum fyrir utan bátaskýlið nema hvað vitlausi Íslendingurinn lagði hjólinu beint í brenninetlurunna og fór ekki vel út úr því ef satt skal segja. Ég hef ákveðið að treysta engum útlenskum plöntum hér eftir! Þessar brenninetlur líta afskaplega sakleysislega út en eru það svo sannarlega ekki. Ég varð nett pirruð yfir þessu og langaði mjög mikið að meiða þær til baka en hafði hemil á mér (enda hefði það líklega ekki farið mér í vil) sko stelpuna hvað hún er að þroskast! Farin að hafa hemil á skapinu og allt...

Svo kom að því að við færum út á vatnið í bátum. Þar sem ég er algjör skræfa þá heimtaði ég að fara á bát með einhverjum sem hefði gert eitthvað þessu líkt áður. Sá eini sem hafði viðurkennda reynslu (að mínu mati) var strákur sem heitir Christian og er frá Austurríki. Hann var semsagt búinn að taka vikunámskeið í skátabúðum eða eitthvað álíka... Svo fórum við út í bátinn og ég hélt sannarlega að ég myndi deyja... hins vegar þegar ég var búin að venjast þessu og farin að hallast að því að báturinn myndi kannski ekki velta þá fannst mér þetta afskaplega yndislegt og held ég fari bara aftur næsta þriðjudag. Reyndar gekk okkur ekkert alltof vel að stýra í rétta átt en það er nú ofmetið... okkur tókst að róa í takt og það er alveg feykinóg fyrir fyrsta tíma!

Svo skiptum við um lið og ég og Christian fórum á kajak en Dewi og Friederike fóru á kanó. Mér fannst líka afskaplega gaman á kajak, var ekki næstum því eins hrædd á honum eins og þegar ég prófaði hann í fyrsta skipti á Húnaflóa einhvern tíma fyrir mörgum mörgum árum síðan... held allavega að það hafi verið þar, þessu slær öllu saman fyrir mér...en mér fannst allavega mjög gaman að svamla í kringum kano-bátinn og þykjast vera sérfræðingur í róðri...

Hins vegar er þetta vatn kannski ekki það besta til að vera að dunda eitthvað svona í því það er víst afskaplega mengað. Ég er búin að heyra 2 sögur af því hvernig vatnið mengaðist svona mikið. Annars vegar er saga af því að einhverjir tilraunastofugaurar hafi verið að skemmta sér og svo skyndilega fundist gríðarlega fyndið að hella einhverju örverugumsi í vatnið. Hins vegar er sagt að grunnvatn hafi mengast einhvers staðar og komið upp þarna. Mér finnst fyrri sagan eiginlega skemmtilegri! Allavega er víst ekki óhætt að baða sig í vatninu fyrr en 2012. Fúlt. Þannig að áður en við fórum út á vatnið á bátunum vorum við vinsamlegast beðin um að vera ekki að detta mikið í vatnið og ef það gerðist þá allavega ekki að vera að vesenast við að drekka mikið af vatninu!En mjög skemmtilegt var þetta engu að síður þrátt fyrir hættuna á að verða grænleitt þríhöfða skrímsli við heimkomu.

Í hádeginu á fimmtudag fórum við Dewi og Friederike í kaffiteríuna að borða og þá settist hjá okkur strákur sem  heitir Olaf, er norskur og er í stærðfræði með okkur. Við höfðum um margt að spjalla þar sem við erum hvert frá sínu landinu. Þeim fannst t.d. afskaplega merkilegt hvað Íslendingar eru fáir og fannst þau vera frekar heppin að hitta á einn af þessum fáu Íslendingum... Svona er ég merkileg...Svo fórum við að tala um fjallgöngur og ég komst að því að í Indónesíu teljast fjöll ekki fjöll nema þau séu 3 km eða hærri. Semsagt það eru engin fjöll á Íslandi...eða í Noregi...

Svo fórum við að tala um ísbirni og ég sagði frá því að það hefðu 2 komið nú í sumar en að það væri ekki eðlilegt ástand, og útskýrði þetta svo allt eftir bestu getu. Þegar ég var búin að segja frá því af hverju birnirnir hefðu verið drepnir sagði Friederike mér afskaplega svipaða sögu frá Þýskalandi en þar var brúnbjörn sem fór inn í byggð, ógnaði fólki og var drepinn. Það var semsagt svipað mál gert úr því máli þar og ísbjarnamálinu heima. Allir dýraverndunarsinnarnir voru alveg snarvitlausir og var alveg sléttsama þó björninn hefði ógnað fólki útum allt, það átti frekar að bjarga honum heldur en fólkinu sem hann ógnaði. Alveg sama sagan og heima.

Já þessi Bjargadýrunum samtök eru alveg merkileg. Í fyrsta lagi ganga þessi samtök út frá því að öll dýrin í skóginum séu vinir sem er frekar fjarstæðukennt. Í öðru lagi ákveða þessi samtök að það sé ósiðlegt að éta dýr þar sem þau hafi tilfinningar en éta svo grænmeti og ávexti alveg eins og þeim sé borgað fyrir það. Ef þessi samtök bera svona mikla virðingu fyrir lífinu hvers vegna sleppa þau ekki að éta grey plönturnar sem vilja eflaust jafnmikið koma sæði sínu á framfæri eins og hin æðri dýr? Í þriðja lagi virðist það vera gríðarlegur glæpur að ganga í flíkum gerðum úr dýraafurðum. Ef maður gengur í ullarflíkum þá er verið að stela hlífinni af kindum eða öðrum ullardýrum og ef gengið er í feldi er verið að eyða lífum fyrir heill mannverunnar. En hvernig er það ef þetta fólk vill ekki ganga í náttúrulegum loðfelds- eða ullarflíkum hverju ætlar fólk þá að ganga í? Kannskí flíkum sem eru gerðar úr jurtaafurðum sem verða þá í staðinn til þess að jurtirnar geta ekki fjölgað sér eins mikið og þær hefðu ætlað sér í upphafi.  Ef hvorki á að klæða sig í jurtaflíkur né dýraafurðir þá hljóta að koma til tals einhverjar gerviflíkur og hvernig getur fólk eiginlega fundið út að gerviflíkur séu betri fyrir náttúruna en að rækta lífrænar skepnur til að útvega okkur skjólflíkur? Er þá ekkert verið að hugsa um mengunina sem hlýst af því að búa til og eyða þessum gerviflíkum? Mér finnst það oft vanta í öfgadýraverndunarsinna að þeir sjái heildarmynd náttúrunnar. Mannskepnan er eftir alltsaman bara rándýr sem verður að lifa eftir því og reyna að nýta náttúruna á sem skynsamastan hátt. Það gerist hins vegar ekki með því að manneskjan steli grænfóðrinu frá lægra settum skepnum eins og sumir halda að sé svarið við öllu. Það gerist heldur ekki með því að mannskepnan haldi að nýlega tilbúnar og ólífrænar afurðir séu miklu betri heldur en að nýta sér náttúruna eins og hún er. Í þessu eins og öðru þarf að gæta hófs og reyna að sjá heildarmynd heimsins en ekki einn ákveðinn  hluta hennar. Ég held að allir hefðu gott af að horfa á Konung ljónanna og læra um hina voldugu hringrás lífsins...

Og hvað er líka málið með þetta fólk sem kemur hingað í þessum Saving Iceland samtökum og þykist vera voðalega heilagt og dásamlegt og algjörlega að lifa á móti ál-samfélaginu, fattar svo ekki að flugvélarnar sem það ferðast með eru meira og minna gerðar úr áli! Jahjarna segi ég bara...

En út í léttara hjal. Á fimmtudagskvöldið fórum við Ragnar í heimsókn til íslensks doktorsnema hér og ég komst að því mér til mikillar ánægju að við þekktumst frá því á Króknum en þar vorum við saman í skólakórnum. Fyndið hvað þessi heimur er lítill. Hún heitir Gunna og er í doktor í matvælafræði eða einhverju álíka...

Um helgina fór ég svo í heimsókn til Siggu Gísla. Ég fór til Osló með Oslórebus sem var ferð ætluð til að kynna erlendu nemana fyrir Osló ásamt því að kynna þá hvern fyrir öðrum. Í lestinni sat ég hjá Dewi og franskri stelpu sem heitir Júlía. Dewi kynnti mig fyrir henni og hún sagði, þegar kynningum var lokið; ójá ert það þú sem hafðir aldrei heyrt í þrumu áður. Það kom semsagt þrumuveður í stærðfræðitíma nr. 2 og ég spurði Friederike hvað þetta væri því ég hafði aldrei upplifað þrumuveður áður, og henni fannst þetta voðalega merkilegt og hefur greinilega sagt fleirum frá. Þannig að nú er ég þekkt sem stelpan sem vissi ekki hvað þrumuveður var...ágætt alveg...  Þegar til Osló var komið var öllum skipt upp í hópa og svo upphófst ratleikur um Osló. Hópurinn minn var nú ekkert að stressa sig neitt á að vera í keppni, því við vorum bara að dunda okkur eins og venjulegir túristar, taka myndir hvert af öðru við ýmis kennnileiti og svona, silkislök alveg... Kíkið á myndirnar... En svo yfirgaf ég nú hópinn fljótlega og fór til fundar við nöfnu mína. Við fórum í alveg helling af búðum og ég eyddi alveg ótrúlega litlum peningum þar. Kíktum á konungshöllina og Sigga sagði mér frá allskonar túristadóti. Um kvöldið vorum við að passa fyrir vinkonu hennar og fórum svo heim og Sigga fór að baka fyrir afmælið sitt daginn eftir. Sunnudagurinn rann svo upp bjartur og fagur með ólympíusilfri, frábært alveg! Svo var afmælið hennar Siggu og það jafnaðist nú á við meðal fermingarveislu. Slíkar voru kræsingarnar! Seint og um síðir var svo förinni heitið aftur í Ás og fékk ég að fylgja eftir vinkonu Siggu sem  heitir Lynn og býr hér í Ási en er í dýralæknaskólanum með Siggu. Það var ágætt alveg fá fylgd og æfa sig í norskunni í leiðinni.

Ég er farin að kvíða því mikið að þurfa að vera hér án mömmu matar (og Silju matar) því ég kann barasta ekki að elda.Það kom berlega í ljós þriðja daginn sem ég var hér en þá ætlaði ég að elda mér pasta úr pakka sem á nú að vera með einfaldari eldamennsku. Ég skellti í pott því sem átti að vera og þegar suðan var komin upp ákvað ég að lækka duglega undir til að þetta myndi nú ekki brenna við. Nema hvað það var sama hvað ég lækkaði undir, alltaf sauð jafn mikið á fj... pastanu og varð ég frekar geðvond og bölsótaðist mikið... þangað til að ég uppgötvaði að ég var að lækka undir vitlausri hellu... já eldamennska liggur svo sannarlega ekki á mínu hæfileikasviði...

Þangað til síðar...

Ég hef ákveðið...

...að henda inn smá færslu í tilefni af því að ég er komin í samband við internetið í herberginu mínu og búin að ná 1/3 af stærðfræðikúrsinum.

Í stærðfræðitímunum með mér er maður frá Pakistan og er múslimi, eins og reyndar líka Dewi frá Indónesíu. Hann á unnustu heima hjá sér sem væri svosum ekki í frásögur færandi nema fyrir það að foreldrar þeirra ákváðu að þau ættu að giftast! Mér finnst þetta rosalega merkilegt en þetta er víst nánast alltaf svona í hinum strangtrúaðri múslimsku löndum. Dewi fékk hins vegar að velja sjálf þar sem hún er ekki frá svona strangtrúuðu landi. Hún sagði mér að þetta gengi yfirleitt svona frekar snuðrulaust fyrir sig nema ef annarhvor aðili eða báðir væru hrifin af einhverjum öðrum, þá væri grátur og gnístan tanna en aldrei gengi fólkið samt á skjön við það sem foreldrarnir hefðu ákveðið. Þessi er hins vegar voða skotinn í sinni unnustu þannig að þetta er nú allt í lagi.

Ef ástkærir foreldrar mínir skyldu slysast til að lesa þetta ætla ég bara að taka það fram að þau mega ekki vera búin að trúlofa mig þegar ég kem heim í vor!

Já þau eru skrýtin þessi trúarbrögð, þegar múslimskar konur eru á blæðingum mega þær ekki biðja svo að í staðinn verða þær að fasta frá sólarupprás til sólarlags á meðan blæðingunum stendur, mega semsagt hvork eta né drekka. Hlýtur þá að vera svolítið erfitt að vera múslimsk kona á blæðingum um mitt sumar á Íslandi! Fá hvorki að bragða vott né þurrt í marga daga. Jahérna, fegin er ég allavega að geta iðkað mína trú án þess að þurfa að sleppa því að borða... þó ég hefði kannski gott af að sleppa úr nokkrum máltíðum...

Já og svo hnerraði Dewi í tíma í dag og ég sagði náttúrulega um leið „Guð hjálpi þér“ eins og mér var kennt í æsku að væri kurteisi. Kom svo til hugar að það væri kannski ekki mjög sniðugt að segja það við múslima...kannski móðgandi eða eitthvað...

Næstu helgi ætla ég að fara að heimsækja Siggu Gísla í Osló og hlakka ég mikið til þess.